در بحبوحه ترافیک سریال هایی که دیدم، سریالی بود که خیلی خاص و جدید بود.  The Young Pope با بازی بی نظیر Jude Law تو همون سکانس ابتدایی، جوری جذبم کرد که دیگه نتونستم تو اون مدت چیز دیگه ای به جز این سریال رو تماشا کنم. 

این سریال چنتا ویژگی داشت که اون رو برای من از بقیه مواردی که تا حالا دیدم متمایز می کرد. اول اینکه فضای داخلی واتیکان و روتین های پاپ رو نشون میده. این چیزی بود که من اصلا ازش اطلاعاتی نداشتم. دوم اینکه با انتخاب موضوعی خیلی چالش برانگیز، خیلی از حرف هایی که  این روز ها دین در تلاش برای اصلاحشونه رو بیان می کنه. دید جالبی که این سریال از قلب سنتی ترین فرقه مسحیت در مقر اصلی اون ارائه می ده، همزمان با کنایه هایی که خیلی زیرکانه از زبون خود پاپ به دین زده  می شه، باعث می شه تقریبا هر سلیقه ای رو تا حدودی ارضا کنه. 

من بعد از Cold Mountain به شدت به بازیگری Jude Law علاقه پیدا کردم. اینجا هم تقریبا به همون خوبی همیشه نقش ایفا می کنه و کاملا تضاد جوان بون با پاپ بودن رو برای بیننده مشخص می کنه.

موسیقی متن فیلم خیلی گیرا و لذت بخشه. مخصوصا تیتراژ خیلی جالبی داره که یکی از نقاط قوت سریال به شمار میره.

جوری که فصل اول این سریال به پایان رسید، به نظر نمی رسه فصل دومی در کار باشه. یه جورایی مثل یه داستان کوتاهی بود که لذتش به کوتاه بودنشه. حتما پیشنهاد می کنم ببینید. چه طرفدار دین  هستید و چه اعتقادی به هیچ دینی ندارید.